Van Great Britain naar Little England?
Het Verenigd Koninkrijk heeft er moeite mee zijn plaats in de wereld te vinden. Nigel Farage, voormalig leider van de UK Independence Party, wist het nog wel. Zijn British exit (Brexit) was naar binnen gericht en isolationistisch. Premier Boris Johnson daarentegen wil zijn straks van de Europese Unie onafhankelijke land nog wel degelijk een internationale rol laten vervullen. Maar is de wereld nog erg geïnteresseerd in de Britten? Hun staat beweegt zich in de richting van een Little England.
Eind negentiende eeuw was dat anders. Toen was er sprake van een politieke macht zoals die er na het Romeinse Rijk niet was geweest, één waarin de zon nooit onderging. Als eilandmogendheid voelden de Britten zich veilig. Omdat zij voor hun grondstoffen echter van anderen afhankelijk waren, zorgden zij ervoor dat hun koloniale invloed tot aan de uithoeken van de aarde reikte. In de twintigste eeuw maakten wereldoorlogen en dekolonisatie daaraan een einde. De Duitse Luftwaffe maakte duidelijk dat open water geen beveiliging meer bood. Zonder hulp van anderen kon Londen tegenover nazisme en communisme de eigen veiligheid niet meer garanderen. De Verenigde Staten namen Engelands rol van wereldmacht over, waar de…
Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.
Registreren? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.
Heb je al een account? Log hier in
Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.
Esther Maria Magnis: 'Hoe kan het nou waar zijn dat jij dezelfde God kent?'
Corien Oranje: ‘Ik heb vaak het gevoel dat ik tekortschiet’
Krimp? We zijn gewoon nog aan het ontdekken hoe we moeten groeien
Het nieuwe kabinet ademt de geest van Absalom
Maarten Burggraaf: ‘Ik ben bang voor de dood – wie zou dat niet zijn?’
Hij bedoelde er niets mee. Daar ga je toch bijna van vloeken?
05 september 2024De opening van de Olympische Spelen deed veel stof opwaaien; christenen dachten dat er gespot werd met het Laatste Avondmaal. Uiteindelijk bleek het een verbeelding van een bacchanaal van de Griekse goden te zijn. Kees van Ekris was vooral benieuwd naar wat de kunstenaar ermee wilde zeggen. Maar dat ...
Het verdwijnen van hoop – daar kunnen we niet tegen
05 september 2024Dat het er tamelijk hopeloos met ons mensen voorstaat – dat is een open deur intrappen. De een heeft het over de klimaatcrisis, de ander over de vluchtelingencrisis, en zo zijn er nog wat accentverschillen, maar echt hoopvol staan maar weinigen in het leven, als ze eerlijk worden.
In een goede tuin is de mens niet heer en meester
05 september 2024In De mierenkaravaan van Mariken Heitman kun je de ondoorgrondelijke aarde van de moestuin haast ruiken. Het is de moeite waard. Want wie de geheimen van de natuur op het spoor komt, komt ook dichter bij de geheimen van z'n eigen leven.