Seks en pannenkoeken

Ik mocht vrij kort achter elkaar voor twee verschillende studentenverenigingen spreken over het thema ‘geluk’. Eerst voor de handjes-in-de-luchtchristenen, daarna voor de oude-berijming-liefst-op hele-notenclan.

04 oktober 2020 verschenen editie 2020nr08

Het was allebei even leuk en goed. Studenten zijn mooi om mee te werken, open, nieuwsgierig, in ontwikkeling. Aan jongeren uit mijn eigen gemeente merk ik ook hoe belangrijk de christelijke studentenverenigingen zijn voor hun (geloofs)ontwikkeling. Het deed me deugd te horen dat er dit corona-jaar niet minder maar meer nieuwe aanmeldingen zijn. Een teken dat we altijd de waarde zullen blijven inzien van echte ontmoetingen. Als het internet uitvalt, is er nog niks verloren, maar als we elkaar niet meer ontmoeten kunnen, is alles verloren. Over geluk gesproken. Ik over geluk. Hoe een koe een haas vangt. Ik heb me altijd sterk herkend in Arthur Schopenhauer, die zegt dat…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus
Een-‘kwispelende-gezelschapsgod
Boeken

Een ‘kwispelende gezelschapsgod’

In de verhalenwereld van Toon Tellegen zit God als een kind op een schommel, de mensen duwen tegen hem. Maar zo blijft het niet: ze worden moe, hebben wat beters te doen. Maar God blijft kind, altijd.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief