Radicalen

Een tijdje geleden bood ik een buurman een harinkje aan. “Nee, dank je, hoor. Als je graag een vis eet die ze drie kwartier hebben laten stikken op het dek; ga je gang. Ik sla even over.” Ik stond er een beetje geitig bij te kijken.

05 juni 2019 verschenen editie 2019nr05

In dit nummer komt u meer mensen tegen zoals die, overigens zeer innemende, buurman. Ze zijn in meer of mindere mate radicaal; ze laten dingen die gemeengoed zijn of doen dingen die dat niet zijn, omdat ze de overtuiging hebben dat dat goed is. Rikkert Zuiderveld (p. 40) bijvoorbeeld. Gaf tot een paar keer toe al z’n spullen weg. Want dat had Jezus immers gezegd. ‘Mooie pick-up’, zei iemand. ‘Neem maar mee’, zei Rikkert. Kon-ie zijn eigen muziek niet meer luisteren.Angela Merkel (p. 34) toonde zich vier jaar geleden ook radicaal. Wij spelen dit klaar!, zei ze, toen 800.000 vluchtelingen naar Duitsland op weg waren. Wir schaffen das is anno…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief