Mildheid

Er is een tijd geweest dat ik weinig begrip kon opbrengen voor mensen die gelaten, zelfs mild, in het leven stonden. Niet dat ikzelf bij alles stennis schopte: integendeel. Ik zei als eerste sorry wanneer iemand op mijn tenen stond, gaf alle ruimte aan voordringende klanten en kon me werkelijk niet lang opwinden over burengerucht of lek gestoken fietsbanden.

06 september 2019 verschenen editie 2019nr07

Maar o wee als ik mensen die ik hoogachtte, betrapte op het treden van idealen die ze zelf begeesterd uitdroegen. Vaak slaagde ik er niet in om mijn kritiek rechtstreeks te uiten. Want ik bleef het meisje dat in zulke situaties emotioneel werd en ten slotte voorbeelden aanhaalde die ronduit gemeen waren, enkel om iemands zwakke, of zelfs rotte plek maar aan te tonen. Dit alles dan ook nog eens met hoge, overslaande stem. Waarna ik als eerste mijn excuses moest aanbieden, van mezelf: ik was te ver gegaan. Mildheid waar ik later toch weer spijt van kon hebben – wanneer de ander nog steeds hetzelfde gedrag bleef vertonen, en…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief