Het afval van je leven

Een tijdje geleden trof het Londense waterbedrijf een 250 meter lange ‘vetkluit’ aan die het stadsriool van Oost-Londen compleet had lamgelegd. Dergelijke kluiten ontstaan als doorgespoelde huishoudelijke artikelen samenklonteren met vet en smeer, afkomstig van afvoerputjes. Het Museum of London stelde een plakje van de vetkluit tentoon, wetenschappers onderzochten de mogelijkheid er biobrandstof van te maken.

01 maart 2020 verschenen editie 2020nr02

Gemiddeld produceren we 64 ton afval per mensenleven; een gigantische ecologische voetafdruk. Geen wonder dus, dat we in ons spreken hierover het liefst eufemismen hanteren. Ik kwam eens een vuilstort tegen die zichzelf een ‘gemeenschappelijke voorzieningenfaciliteit’ had genoemd. Maar afval is niet alleen maar een praktisch probleem, het vertegenwoordigt alles in ons leven waarvoor we geen plek hebben, waarmee we ons geen raad weten. De meeste mensen zullen ook een deel van hun eigen levensloop als afval betitelen. Dat ene jaar op de universiteit waarin je de verkeerde keuze maakte, die liefdesrelatie met die abjecte leugenaar, die stage waarbij je moest dansen naar de pijpen van een pestkop. Veel mensen…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus
Een-‘kwispelende-gezelschapsgod
Boeken

Een ‘kwispelende gezelschapsgod’

In de verhalenwereld van Toon Tellegen zit God als een kind op een schommel, de mensen duwen tegen hem. Maar zo blijft het niet: ze worden moe, hebben wat beters te doen. Maar God blijft kind, altijd.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief