Als je een tweede leven krijgt aangereikt

Simon Leyland komt in Londen bij van een verbijsterende vergissing. Wekenlang heeft hij gedacht dat hij ten dode was opgeschreven, totdat bleek dat de röntgenfoto's in het ziekenhuis verwisseld waren. Zijn migraine creëerde dezelfde symptomen als een hersentumor.

01 februari 2020 – verschenen editie 2020nr01
Een-tweede-leven Een tweede leven

In de tussentijd heeft hij zijn uitgeverij in Triëst al verkocht en bereidde hij zich met zijn kinderen voor op het einde – een einde dat nog helemaal níét in zicht is. De verkoop van de uitgeverij is echter al een feit, dus de dagen van Leyland zijn leeg geworden. Het is de vraag hoe hij de resterende jaren van zijn leven gaat invullen. Hij heeft bijvoorbeeld geld als water en kan als hij wil zijn medemens helpen. Leyland is de hoofdpersoon in Het gewicht van de woorden, de nieuwe roman van Pascal Mercier. Zijn verhaal doet denken aan De vlek (2011) van Willem Jan Otten, waarin ook röntgenfoto’s van…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief