Een kind zal zich altijd laten ontvangen

Onvruchtbaar. Dat wat leven droeg en leven gaf, doet dat niet meer. Dat is de harde realiteit die Beanpole toont in de eerste herfst na de Tweede Wereldoorlog in Leningrad. Voor Masha is dit letterlijk het geval. Tijdens de oorlog werkte ze bij de luchtafweerartillerie. De enige manier om te overleven was door aan te pappen met mannelijke soldaten. Generaals liet ze links liggen, die zouden haar zo weer vergeten. Officiers waren beter, die boden haar voedsel en veiligheid. Ook verwekten ze kinderen bij haar, zodat ze abortus na abortus moest ondergaan. Inmiddels kan ze geen kinderen meer krijgen. Het leven is uit haar verdwenen.

01 maart 2020 – verschenen editie 2020nr02
Een-kind-zal-zich-altijd-laten-ontvangen Een kind zal zich altijd laten ontvangen

Het enige kind dat ze wel tot het einde toe kon dragen is Pashka. Ze gaf haar zoon mee aan haar vriendin Iya, toen deze niet langer hoefde te vechten aan het front en terug naar huis ging. Masha bleef. De vader van Pashka was omgekomen en zij zag de tijd die ze nog langer kon vechten als mogelijkheid tot wraak op alles wat haar was aangedaan. In Leningrad werkt Iya als zuster in een hospitaal voor gewonde veteranen. Een lange, bleke vrouw is ze, de bonenstaak waar de titel van de film naar verwijst. Regelmatig heeft ze last van catatonie. Urenlang staat ze dan als verstijfd, starend in het…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief