De wereld in je hoofd

‘Ik houd ze in de gaten’, zei een oude kennis onlangs tegen me. Met ‘ze’ bedoelde hij degenen die volgens hem corona misbruiken om ons onder controle te krijgen.

05 mei 2021 verschenen editie 2021nr04

Na wat aandringen noemde hij de naam van Bill Gates. Aan afstand houden en mondmaskers deed hij niet, al moet ik erbij zeggen dat dit in zijn vakgebied ook lastiger is dan voor mij. Hoe het allemaal precies zat, dat wist hij ook niet. Maar dat het anders zat dan de regering en het RIVM ons voorhouden, daarvan was hij overtuigd.  Mijn kennis is een intelligente, humoristische man. Hij staat voor een veel grotere groep die in onze wereld patronen vindt waar iemand als ik vooral gestuntel en improvisatie ziet. We leven in prikkelarme tijden waarin het gesprek van de dag gedomineerd wordt door één onderwerp. Dan maakt het brein overuren.…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief