De conservatieve droom

Wie terugbladert in de geschiedenis, naar de krakersrellen, de massale demonstraties tegen sociaaleconomisch onrecht, kernwapens of bezuinigingen, kan voor dat protest algauw wat sympathie ontdekken.

16 februari 2021 verschenen editie 2021nr01

Het zijn de opengebroken wonden van een bepaalde tijd, symptomen van wat er misgaat in een samenleving, die laten zien dat er iets is scheefgegroeid. En het hoort bij een democratie dat dat niet ongemoeid kan voortbestaan. Dat er heilig vuur ontbrandt, als onrecht woekert. Wie op eenzelfde manier probeert vast te stellen wat er loos is met ons land, op basis van de rellen in de Nederlandse steden, komt bij iets heel anders uit. De lockdown, de avondklok, de sociale isolatie: het is geen onrecht, geen onderdrukking, geen scheefgroei. Het is een juk, dat we onszelf als samenleving hebben opgelegd. We hebben de wereld, soms met de beste bedoelingen,…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief