Bekend zijn met, is iets anders dan begrijpen
Luftkrieg und Literatur, heette de verzameling essays die W.G. Sebald in 1999 publiceerde. In het boek, enkele jaren later vertaald als On The Natural History of Destruction, vertelt de Duitse schrijver dat het vandaag de dag moeilijk voor te stellen is hoe omvangrijk de verwoesting van Duitse steden is geweest in de laatste jaren van de Tweede Wereldoorlog.
Alleen al de Royal Air Force liet miljoenen tonnen aan bommen neervallen op 131 steden en dorpen. Vele daarvan werden volledig platgebombardeerd. De cijfers: 600.000 slachtoffers en 3,5 miljoen huizen verwoest. Filmmaker Sergei Loznitsa, bekend geworden door zijn documentaires gebaseerd op archiefmateriaal (State Funeral over de hysterie rond Stalins begrafenis, Babi Yar. Context over massa-executies van Joden in Kiev), liet zich inspireren door Sebalds boek. Hij dringt de kijkers de vraag op of massavernietiging te verantwoorden valt. The Natural History of Destruction opent met vrolijke stadse taferelen. Beelden van volle terrassen, met op de achtergrond wapperende vlaggen met swastika’s. De spanning bouwt zich op wanneer we een zeppelin zien overvliegen.…
Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.
Registreren? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.
Heb je al een account? Log hier in
Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.
Esther Maria Magnis: 'Hoe kan het nou waar zijn dat jij dezelfde God kent?'
Corien Oranje: ‘Ik heb vaak het gevoel dat ik tekortschiet’
Krimp? We zijn gewoon nog aan het ontdekken hoe we moeten groeien
Het nieuwe kabinet ademt de geest van Absalom
Maarten Burggraaf: ‘Ik ben bang voor de dood – wie zou dat niet zijn?’
Hij bedoelde er niets mee. Daar ga je toch bijna van vloeken?
05 september 2024De opening van de Olympische Spelen deed veel stof opwaaien; christenen dachten dat er gespot werd met het Laatste Avondmaal. Uiteindelijk bleek het een verbeelding van een bacchanaal van de Griekse goden te zijn. Kees van Ekris was vooral benieuwd naar wat de kunstenaar ermee wilde zeggen. Maar dat ...
Het verdwijnen van hoop – daar kunnen we niet tegen
05 september 2024Dat het er tamelijk hopeloos met ons mensen voorstaat – dat is een open deur intrappen. De een heeft het over de klimaatcrisis, de ander over de vluchtelingencrisis, en zo zijn er nog wat accentverschillen, maar echt hoopvol staan maar weinigen in het leven, als ze eerlijk worden.
In een goede tuin is de mens niet heer en meester
05 september 2024In De mierenkaravaan van Mariken Heitman kun je de ondoorgrondelijke aarde van de moestuin haast ruiken. Het is de moeite waard. Want wie de geheimen van de natuur op het spoor komt, komt ook dichter bij de geheimen van z'n eigen leven.