Anna kan niet liefhebben

Als Anna in het restaurant aanschuift bij haar man, voelt hij feilloos aan dat hij met haar mee zal moeten bewegen. Of het plekje waar ze zitten goed is, vraagt hij haar. Ja, nou nee, toch eigenlijk niet, is haar antwoord. Ze verplaatsen zich. Het kiezen van het juiste gerecht is al net zo’n dans.

01 juni 2020 – verschenen editie 2020nr05
Anna-kan-niet-liefhebben Anna kan niet liefhebben

Ze kan maar niet tot een keuze komen. Doe maar dit. Nee, toch dat. En als de ober al wegloopt, stormt ze hem achterna. Heeft u toch niet iets vegetarisch? Weer terug naar het tafeltje. Weer van plek wisselen. Het eten wordt hun voorgezet. Met smekende ogen kijken naar wat haar man op zijn bord heeft. Een hapje van hem pikken. Weer beweegt hij mee. Hier, neem mijn bord maar, dat gaat sneller. Het is een onschuldig voorbeeld, maar het typeert hoe Anna in het leven staat. Er is een altijd sluimerende onvrede zichtbaar onder de façade van haar bestaan. Die drijft haar voort, houdt haar in zijn greep. Ze…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief