‘Adam, wat moeten we aan met die pratende slang?’ ‘Helemaal niks.’ Geniaal!

Ik wil graag voor één keer klagen. Klagen is net als neuspeuteren of meebrullen met 'Kleine jongen' van André Hazes. Je moet het niet te vaak doen, maar heel af en toe, en dan met passie.

01 juni 2020 verschenen editie 2020nr05

Ik wil graag klagen dat de kunst van het nietsdoen tegenwoordig te weinig beoefend wordt. Moderne mensen zien overal problemen, benoemen die steevast als ‘uitdagingen’, en kunnen het niet laten op elke ‘uitdaging’ in te gaan. Ik zeg: doe lekker niks. De meeste dingen lossen zichzelf op. Er kwamen twee stellen met relatieproblemen bij de therapeut. De ene therapeut zei: ‘Daar gaan we wat aan doen!’ Praten, praten, praten. De kloof werd steeds dieper. En toen vielen ze erin. Over en uit. De andere therapeut zei: ‘Een beetje geduld hebben met elkaar. Je hebt alle tijd: tot de dood je scheidt. En verder vooral niks doen.’ En ze leefden samen…

INLOGGEN

Verder lezen? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en je krijgt elke maand gratis toegang tot twee artikelen.

gratis aanmelden

Heb je al een account? Log hier in

Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze
privacyverklaring en de algemene voorwaarden.

Ik-mis-dat-wat-er-nooit-heeft-kunnen-zijn
Avondrood

'Ik mis dat wat er nooit heeft kunnen zijn'

In 2003 stapte het 24-jarige zusje van Wouter van der Toorn uit het leven. Een dieptepunt in een familiedrama dat al veel langer speelde. “Hoe kun je vergeving eisen terwijl er geen erkenning van het ongelofelijke onrecht is?”
Wilfred Hermans
Ik-zou-vaker-boos-moeten-worden
Goede gesprekken Mozes

'Ik zou vaker boos moeten worden'

Als directeur van de ASN Bank sprak hij de Verenigde Naties toe over biodiversiteit. Dat was spannend. Maar het spannendste wat Arie Koornneef ooit in zijn leven heeft gedaan, was de weekopening doen bij zijn voormalige werkgever Youth for Christ. 'Ik was niet gewend om veel over geloof te praten.'
Sjoerd Wielenga
De-vlam-van-onze-voormoeders-is-niet-gedoofd
Goede gesprekken

De vlam van onze voormoeders is niet gedoofd

Westers feminisme is van dik hout zaagt men planken, en past niet in Afrika. Daarom, zegt Jennifer Nansubuga Makumbi, schrijfster van de roman De eerste vrouw, moeten we uit eigen bronnen putten. Ze laat ons kijken naar de ‘oervrouw’.
Tjerk de Reus

Ontvang wekelijks onze nieuwsbrief